Egberto Gismonti Amin

Egberto Gismonti Amin (Carmo olarak 5 Aralık 1947 doğumlu, Rio de Janeiro, Brezilya), Brezilyalı besteci, gitarist ve piyanist.

Gismonti piyano altı yaşındayken resmi müzik çalışmalarına başladı.  15 yıldır klasik müzik eğitimini tamamladıktan sonra, Nadia Boulanger ve besteci Jean Barraqué, Schoenberg ve Webern bir öğrencisi ile orkestrasyon ve analiz çalışması için Paris'e gitti.  Brezilya'ya döndükten sonra, Gismonti diğer müzik türlerini keşfetmeye başladı.  O "choro", gitar çeşitli  Brezilyalı enstrümantal popüler müzik gibi tarafından orkestrasyon ve akor voicings için Ravel'in yaklaşımla çekti.  amacıyla yılında 6 telli klasik enstrüman başlayan ve 1973 yılında on telli gitar geçiş, gitar çalmayı öğrendi bu müzik çalmak için.  O farklı ayarlamalar deneme ve yeni sesler arıyarak iki yıl geçirdi.  Bu keşif daha kalimbas onun kullanımı yansıtılır, Sho, ses, çan, vb erken 70'lerde, o gibi müzisyenler çekilen unsurlar dahil onun geçerli stil için zemin hazırlamıştır vardı geniş Django Reinhardt olarak  Jimi Hendrix.  1970'lerde ve 1980'lerde yılında ECM için Nana Vasconcelos kayıt ile birkaç kez birlikte çalıştı. Brezilyalı yayımlanan Eponymous Egberto Gismonti resmen ABD'de yayımlanan hiçbir zaman  Bazı en çok satan albümü gibi. (çeviri google o yüzden böyle özür:)
Ayrıca böyle çok çalışmaları olan birisinin çok az kişi tarafından bilinmesi  ilginçtir!


Albums:

• Egberto Gismonti - 1969 - Brazil--(Monaural original copies are valued @ $75 in fine condition)
• Sonho 70 - 1970 - Brazil
• Janela De Ouro - 1970 - France
• Computador - 1970 - France
• Orfeo Novo - 1971 - Germany
• Água & Vinho - 1972 - Brazil
• Egberto Gismonti - 1973 - Brazil a.k.a. Arvore
• Academia De Danças - 1974 - Brazil
• Coraçoes Futuristas - 1976 - Brazil
• Dança Das Cabeças - 1977 - Germany (ECM) with Nana Vasconcelos
• Carmo - 1977 - Brazil
• Sol Do Meio Dia - 1978 - Germany (ECM)
• No Caipira - 1978 - Brazil
• Solo - 1979 - Germany (ECM)
• E. Gismonti & N. Vasconcelos & M. Smetak - 1979 - Brazil
• Magico - with Charlie Haden and Jan Garbarek - 1979 - Germany (ECM)
• Circense - 1980 - Brazil
• Folk Songs - with Charlie Haden and Jan Garbarek - 1981 - Germany (ECM)
• Em Familia - 1981 - Brazil
• Sanfona - 1980 - Germany (ECM) solo and with Academia de Dancas
• Fantasia - 1982 - Brazil
• Guitar From ECM - 1982 - France
• Sonhos De Castro Alves - 1982 - Brazil
• Cidade Coraçao - 1983 - Brazil
• Egberto Gismondi & Hermeto Pascoal - 1983 - Brazil
• Works - 1984 - Germany (ECM)
• Egberto Gismonti - 1984 - Brazil
• Duas Vozes - 1985 - Germany (ECM) with Nana Vasconcelos
• Trem Caipira - 1985 - Brazil
• Alma - 1986 - Brazil
• Feixe De Luz - 1988 - Brazil
• Pagador De Promessas - 1988 - Brazil
• Dança Dos Escravos - 1989 - Germany (ECM)
• Kuarup - 1989 - film music score - Brazil
• Duo Gismonti/Vasconcelos Jazzbuhne Berlin - 1989 - live recording - East Germany
• Infância - 1990 - Germany (ECM)
• Poetic Anthology of Joao Cabral De Mello E Neto - 1979 - Brazil
• Poetic Anthology of Ferreira Gullar - 1979 - Brazil
• Poetic Anthology of Jorge Amado - 1980 - Brazil
• Children's Music - A Viagem Do Vaporzinho Tereré- with Dulce Bressante - 1980 - Brazil
• Children's Music - O Pais Das Aguas Luminosas - 1980 - Brazil
• Children's Music - O Girigivel Tereré- with Francis Hime - 1980 - Brazil
• Amazônia - 1991 - film music score - Brazil
• El Viaje - 1992 - film music score - France
• Casa Das Andorinhas - 1992 - Brazil
• Musica De Sobrevivéncia - 1993 - Germany (ECM)
• Egberto Gismonti - 1993 - Live at the 87 Festival in Freiburg Proscenium - CDV - Germany
• Egberto Gismonti - 1993 - Live at 93 São Paulo -Tom Brazil - Brazil
• Zigzag - 1996 (ECM)

• Meeting Point - 1997 (ECM)
• In Montreal - 2001 (ECM) with Charlie Haden
• Saudacoes - 2009 (ECM) with Alexandre Gismonti

Albums as producer and/or arranger:

• Dulce - O Samba Do Escritor - 1968 - Brazil
• Maysa - 1969 - Brazil
• Agostinho Dos Santos - 1969 - Brazil
• Marie Laforet - 1970 - France
• Johnny Alf - Nos - 1973 - Brazil
• Airto Moreira - Identity - 1975 - USA
• A Barca Do Sol - 1975 - Brazil
• Flora Purim - Open Your Eyes, You Can Fly - 1975 - Brazil
• Paul Horn - Altura Do Sol (High Sun) - 1976 - USA
• Wanderléa - Vamos Que Eu Ja Vou - 1977 - Brazil
• Marlui Miranda - Olho D’Agua - 1979 - Brazil
• Nana Vasconcelos - Saudades - 1979 - Germany
• A Cor Do Som - Intuição - 1984 - Brazil
• Bernard Wystraete - Intromission - 1985 - France

Production and/or Performances as musician in Carmo/LPs released in Brazil:

• Andre Geraissati - Entre Duas Palavras - 1983
• Nando Carneiro - Violão - 1983
• Luiz Eça - Luiz Eça - 1984
• Robertinho Silva - Bateria - 1984
• Piry Reis - Caminho Do Interior - 1984
• Aleuda - Oferenda - 1984
• Antonio José - Un Mito Uma Coruja Branca - 1984
• Carioca - Sete Dias, Sete Instrumentos, Musica - 1984
• Grupo Papavento - Aurora Dorica Para O Embaixador De Jupiter - 1984
• Artistas Carmenses - Carmo Ano 1 - 1985
• Luigi Irlandini - Azul E Areira - 1985
• Mú Carvalho - Meu Continente Encontrado - 1985
• William Senna - O Homen Do Madeiro - 1985
• Nando Carneiro - Mantra Brasil - 1986
• Luiz Eça, Robertinho Silva and Luiz Alves - Triângulo - 1986

Marco Bosco - Fragmentos Da Casa - 1986 Piry Reis - Rio Zero Grau - 1986 Fernando Falçao - Barracas Barrocas - 1987
Production and/or Performance in Carmo/ECM CD’s released outside of Brazil:

• Arvore - Egberto Gismonti, group and Orchestra - 1991
• Circense - Egberto Gismonti , group and Orchestra - 1991
• Violão - Nando Carneiro - 1991
• Kuarup - Egberto Gismonti, group and Orchestra - 1991
• Academia De Danças - Egberto Gismonti, group and Orchestra -1992
• Trem Caipira - Egberto Gismonti group - 1992
• Nó Caipira - Egberto Gismonti, group and Orchestra - 1992
• Amazonia - Egberto Gismonti group - 1992
• 7 Dias, 7 instrumentos, musica - Carioca - 1992

Music for Ballet:

• Maracatu / Choreography of Décio Otero with Ballet Stagium - 1974 - Brazil
• Coraçoes Futuristas / Choreography of Vitor Navarro with Corpo De Baile Do Teatro Municipal De São Paulo - 1976 - Brazil
• Conforme A Altura Do Sol, Conforme A Altura Da Lua / Choreography of Décio Otero with Ballett Stagium - 1978 - Brazil
• Dança Das Cabeças / Choreography of Décio Otero with Ballet Stagium - 1978 - Brazil
• Construçao / Choreography of Klaus e Angel Vianna - 1978 - Brazil
• Sonhos De Castro Alves / Choreography of Antonio Carlos Cardoso with the Corpo De Baile Do Teatro Castro Alves - Salvador - 1982 - Brazil
• Variaçoes / Choreography of Graziela Figuerca with Grupo Coringa - 1984 - Brazil
• Agua y Vinho / Choreography of Philip S. Rosemond at University of Cincinnati - 1986 - Ohio, USA
• Pantanal / Choreography of Décio Otero with the Ballet Stagium - 1986 - Brazil
• Variações Sobre Villa Lobos / Choreography of Décio Otero with the Ballet Stagium - 1987 - Brazil
• Maracatu / Choreography and performance of Ballet Babinka - 1986 - Uruguay
• Jogo De Buzios / Choreography of Antonio Carlos Cardoso with the Corpo De Baile Do Teatro Castro Alves - 1988 - Brazil
• Natura / Choreography of Laura Dean Dancers and Musicians - 1988 - Live music performance in USA
• Sonhos De Castro Alves 2 / Choreography of Victor Navarro with the Corpo De Baile Do Teatro Castro Alves - 1988 - Brazil
• Inconfidentes / Choreography of various choreographs with the Corpo De Baile De Teatro Palacio Das Artes - 1988 - Brazil
• Iemanja / Choreography of Joe Alegado with Tanz-Forum (Opera’s Ballet of Cologne) - 1990 - live music performance at Philharmonic of Köln - Germany
• Danças Solitarias / Choreography of Jochen Ulrich with Tanz-Forum (Opera’s Ballet of Cologne) - 1990 - performance at Philharmonic of Köln - Germany
• 7 Anéis / Choreography of Jochen Ulrich with Tanz-Forum (Opera’s Ballet of Cologne) - 1990 - performance at Philharmonic of Köln - Germany
• Arrivals and Deparatures / Choreography of Philip S. Rosemond - 1991 - Space for Dance - Boulder, Colorado, USA
• Carmen / Choreography of Jochen Ulrich with Tanz-Forum (Opera’s Ballet of Cologne) - 1993 - performance at Köln, Ludwigsburg and Ludwigshafen - Germany

Movie Scores:

• A Penultima Donzela / Directed by Fernando Amaral - 1969 - Brazil
• Em Famiglia / Directed by Paulo Porto - 1971 - Brazil
• Confissões do Frei Abóbora / Directed by Braz Chediak -1972 - Brazil
• Janaina / Directed by Olivier Perroy - 1973 - Brazil
• Terra do Guaraná / documentary - 1974 - Brazil
• Quem tem Medo do Lobisomem / Directed by Reginaldo Farias - 1973 - Brazil
• Nem os Bruxos Escapam / Directed by Valdir Ercolani - 1974 - Brazil
• Polichinelo / Directed by Jean Pierre Albicoco - 1975 - Brazil
• Raoni / Directed by Jean Pierre Dutilleux - 1976 - France
• Parada 88 / Directed by José by Anchieta - 1977 - Brazil
• Cruising / Directed by William Frietkin - 1979 - USA
• Ato by Violência / Directed by Eduardo Escorel - 1980 - Brazil
• Pra Frente Brasil / Directed by Roberto Farias - 1981 - Brazil
• Euridyce / Dir. by Mauro Alice / Documentary - 1983 - Brazil
• Avaeté / Directed by Zelito Vienna - 1985 - Brazil
• La Bela Palomera / Directed by Rui Guerra - 1987 - Brazil
• Kuarup / Directed by Rui Guerra - 1988 - Brazil
• Amazonia / Directed by Monti Aguirre - 1990 - USA
• El Viaje / Directed by Fernando Solanas - 1991 - Argentina
• Tempo De Paz / Directed by Daniel Filho - 2009 - Brazil
• Chico Xavier / Directed by Daniel Filho - 2010 - Brazil

Music for Special TV series:

• As Nadadoras / (Art Video) Tv Manchete of Mariza Alvares Lima - 1986 - Brazil
• ? - Diadorim / (Art Video) of José de Anchieta - 1987 - Brazil
• Pantanal / (Documentary) TV Manchete of Washington Novaes - 1986 - Brazil
• O Pagador De Promessas / (Mini-serie of 15 episodes) TV Globo of Dias Gomes, dir. Tizuca Yamasaki - 1988 - Brazil
• Um Grito Pela Vida / Conservation International Production - Haroldo e Flavia Castro - 1991 - USA
• Amazonia Parte II / (serie of 120 episodes) TV Manchete of T. Yamsaki and Regina Braga , dir. Tizuca Yamasaki - 1992 - Brazil
• Kuarup / (Mini-serie of 5 episodes) TV Manchete of Rui Guerra - 1992 - Brazil

Music for Theater (Brazil):

• Maria Minhoca / by Maria Clara Machado - 1969
• Encontro No Bar / by Braulio Pedroso / dir. by Celso Nunes with Camila Amado and Zanoni Perrite - 1973
• Seria Comico Se Nao Fosse Serio / by Dürrenmatt / dir. by Celso Nunes with Fernanda Montenegro, Mauro Mendoça and Fernando Torres - 1974
• Festa de Sabado / by Braulio Pedroso & Geraldo Carneiro, dir. de Daniel Filbo and Antonio Pedro with Camila Amado and Antonio Pedro - 1976
• O Pequeno Principe / by Saint Exupery with Carlos Vereza and Susane Carvalho - 1978
• Dor De Amor / by Braulio Pedroso dir. by Paulo Cesar Pereio with Paulo Cesar Pereio and Scarlet Moon - 1976
• Bandeira Dos Cinco Milreis / by Geraldo Carneiro, dir. by Aderbal Jr. with Maria Padiha and Marco Nanini - 1985
• Passageiro Da Estrela / Dir. by Sergio Fonta, with Lidia Brondi - 1984
• O Homen Sobre o Parapeito Da Ponte / by Guy Poissy with Carlos Vereza and Clemente Vizcaino - 1987
• Sonhos De Uma Noite De Verão / by William Shakespeare, dir. by Werner Herzog - 1992 for Exp

Music for expositions of Painters & Sculptors (all in Brazil):

• Os Muito Universos / by Miralda Pedroso (installation) - 1985
• Ita-Parica / (Fragmentos de uma exposiçao) by Miralda Pedroso (installation) - 1985
• Figueira Branca / by Akiko Fujita (Sculpture & Installation) - 1986
• Os Sete Aneis / by Antonio Peticov (Sculpture) - 1986

Written Music for different assembles:

• Music for 48 Strings - dedicated to Igor Strawinsky
• Ritmos & Danças - guitar and Orchestra - dedicated to Léo Brower
• Dança das Sombras - Chamber Orchestra - 1983
• 10 Guitar Studies - 1979/1990
• 10 Strings Quartet - 1987/1990
• Songbook - released by Editions Gismonti - 1989/1990
• 10 Piano Studies - 1989/1990
• Musica de Sobrevivência - Symphonic Music commissioned by Sec. Cultura de São Paulo - 1990
• Realejo - Chamber Orchestra - 1991
• Strawa no Sertão - Chamber Orchestra - 1991
• Cabinda, a cantiga dos Espiritos - (5 movements) Symphonic Music commissioned by Zürich Symphonic Orchestra - 1992
• Imagem & Variações - Symphonic Music commissioned by São Paulo Symphonic Orchestra - 1992
• Strawa no Sertão , Maxixe - Symphonic Music commissioned by Copenhagen Symphonic Orchestra - 1993
• Lundú - Symphonic Music commissioned by Copenhagen Symphonic Orchestra - 1993
• Forró - Symphonic Music commissioned by Orchestra Symphonic of Bahia - OSBA - 1993
• Frevo - Symphonic Music commissioned by Cordoba Symphonic Orchestra 1993
• Dança dos Escravos - Symphonic Music commissioned by Cordoba Symphonic Orchestra - 1993

Previous ‘94 Releases & Works:

• Gismonti & Vasconcelos - Live at ‘87 Montreux Jazz Festival - Warner Bros. CD
• Gismonti & C. Haden - Live at ‘89 Montreal Jazz Festival - Polygram Classics CD
• Gismonti & Ars Nova - Gismonti Vocal Music - ECM Records CD
• Livro das Ignorânças - Music based in Manoel de Barros Poems - ECM Records CD
• Casa das Andorinhas - Music for ‘92 Brazilian TV Series - Carmo/ECM CD
• Bandeira do Brasil - Compilation of E. Gismonti works - Carmo/ECM CD
• Song Book number 2 - Mundiamusic & Ed. Gismonti - Switzerland - songbook
• Music for Strings Quartet - Mundiamusic & Ed. Gismonti - Swintzerland - music book

Anouar Brahem

Anouar Brahem (Enver İbrahim) (20 Ekim 1957- ) Tunuslu besteci, udi müzisyen.

Tunus'un Medina bölgesindeki Halfaouine şehrinde 20 Ekim 1957’de doğmuştur. Gravürcü, hattat ve aynı zamanda da bir müzik aşığı olan babasının teşvikiyle, Arap dünyasının lavtası olan ud çalışmalarına 10 yaşındayken, Tunus Ulusal Müzik Konservatuarı’nda ud ustası Ali Sriti ile başlamıştır. Yavaş yavaş Akdeniz çevresi, İran ve Hindistan müziğini içeren şekilde dinleme alanını genişletmiş, daha sonra da caz ilgisini çekmeye başlamıştır. "Çevrenin değişimini seviyordum..." diyor Brahem "... ve sonra tüm bu müzikler arasında mevcut olan yakın bağları keşfettim." Anouar Brahem giderek çağdışı olarak gördüğü, udun şarkıcılara eşlik eden bir enstrüman konumundan uzaklaştığı eğlence müziğinin hâkim olduğu çevreden kopmaya, kendi bestelerini yazmaya ve birçok farklı kültür merkezinde solo konserler vermeye başladı. Perküsyoncu Lassaad Hosni’nin kendisine eşlik ettiği ve yapımcılığını da kendisinin üstlendiği bir albüm çıkarttı. 1981’de yeni deneyimler yaşama güdüsü arttı ve kozmopolit yapıya sahip olan Paris’e yaptığı yolculuk çok farklı alanlardan müzisyenlerle tanışmasını sağladı. "Thalassa Mare Nostrum" adlı balesi için Maurice Béjart ile birlikte ve Costa Gavras’ın filmi “Hana K.” için de lavtacı olarak Gabriel Yared ile birlikte çalıştı. 1985’de Tunus’a geri döndü, Kartaca Festivali’nde çalması için kendisine yapılan davet, Tunus ve Türk müziği ile Fransız cazının tanınmış simalarını bünyesinde toplayan “Liqua 85” grubunu bir araya getirme fırsatını sundu. Bu grubun üyeleri arasında Abdelwaheb Berbech, Erköse Kardeşler, François Jeanneau, Jean-Paul Celea, François Couturier ve daha birçok müzisyen yer alıyordu. Projenin başarısı, Brahem’e Tunus’un Büyük Ulusal Müzik Ödülü’nü kazandırdı. 1987’de Tunus Şehri Müzik Topluluğu’nun (EMVT) müdürlüğüne atandı. Bu dönemdeki belli başlı yapımları, "Leïlatou Tayer" (1988) ve "El Hizam El Dhahbi" (1989) oldu. Rabeb (1989) ve Andalousiat (1990) ile klasik Arap müziğine dönüş yaptı. Marjinal çalışması Ennaoura el achiqua, hem basında hem de kamuoyunda önemli etki bıraktı. Ünlü Tunuslu müzisyenler Bekir Semli ve Lassaad Hosni ile birlikte Barzakh’ı kaydetti. 1991 yılında Barbaros Erköse ve Kudsi Ergüner’le Conte de L’Incroyable Amour adlı albümünün kaydını tamamladı. 1994’de Norveçli saksofoncu Jan Garbarek ve Pakistanlı tabla ustası Shaukat Hüseyin ile Madar adlı albümünü çıkarttı. Anouar Brahem, aralarında Nuri Bouzid, Ferid Boughedir, Moufida Tlatli, Iachou Shakespeare ve Mohamed Driss’in yer aldığı yönetmen ve yazarların eserleri için birçok film ve oyun müziği besteledi. Saksofonda John Surman ve başta Dave Holland ile kaydettiği Thimar adlı albüm, Almanya’da Preises der Deutshen Shallplattenkritik Ödülü’nü kazandı, İngiliz dergisi Jazz Wise tarafından da Yılın En İyi Caz Albümü seçildi. İlhamını nereden aldığı sorulduğunda "... bir yandan göğe yükselir ve daha fazla yer kaplarken, diğer yandan gelişmeye ve köklerini toprağın derinliklerine gömmeye çalışan bir ağaçtan... ” der. Bu, muhtemelen doğduğu yer olan, kökleri Arap-İslam kültürüne dayanan, Afrika ve Akdeniz etkileriyle beslenen, izlerini her zaman sanatçının çalışmalarında bulabileceğiniz başlı başına bir güneş sistemi olan çok yönlü Tunus ile bağlantılı bir imge. Değişemeyen ve şartlara ayak uyduramayan bir geleneğin ölmeye mahkûm olduğuna inanan Brahem, işte bu nedenle herhangi bir çekince duymaksızın zorluklarla mücadele etmeyi ve müziğini yeni ifade şekillerine açmayı tercih etmektedir. Frankfurter Allegemeine Dergisi’nde Wolfgang Sandner’in de yazdığı gibi “Tunus’dan gelen bu adamın yeni müzikler aramakla oldukça meşgul olan caz müzisyenlerinin çok ötesinde olduğu aşikâr”.

Discography
1991 - Barzakh - Lassad Hosni ve Bechir Selmi ile.
1992 - Conte de l'incroyable amour - Barbaros Erköse ile.
1994 - Madar -Jan Garbarek ve Ustad Shaukat Hussain Khan ile.
1995 - Khomsa - Richard Galliano , Bechir Selmi ve Francois Couturier ile.
1998 - Thimar - John Surman ve Dave Holland ile.
2000 - Astrakan Café - Barbaros Erköse ve Lassad Hosni ile.


2002 - Charmediterranéen - Orchestre National de Jazz and Gianluigi Trovesi ile.
2002 - Le Pas du Chat Noir - Francois Couturier ve Jean-Louis Matinier ile.
2006 - Voyage de Sahar - Francois Couturier ve Jean-Louis Matinier ile.

SHAKTİ-ZAKİR HUSSAİN - J. MCLAUGHLIN

SHAKTİ-ZAKİR HUSSAİN - J. MCLAUGHLIN

Zakir Hussain, Making Music, Classical Jazzfusion

Dünyanın en çok söylenen şarkısı hangisidir?

Dünyada  şimdiye kadar en çok söylenmiş, halen de söylenmekte olan şarkı hangisidir diye sorulsa hemen akla gelmeyebilir.Bu şarkı herkes tarafından çok tanıdık, müziği ezbere bilinen bir  şarkıdır. 'İyi ki doğdun -isim-' veya 'mutlu yıllar sana' şeklinde söylenen doğum günü şarkısı.
Bu şarkı yaratılırken doğum günlerinde söyleneceği kimsenin aklına gelmemişti.
1893'de ABD'de, Kentucky'de öğretmen iki kız kardeşin, öğrencilerinin sabahları söylemeleri için besteledikleri bu  şarkının orijinal adı da 'Good Morning to All' yani 'Herkese Günaydın' idi.

Kardeşlerden  şarkının müziğini yapan Mildred Hill aynı zamanda kiliselerde org, konserlerde piyano çalıyordu.  Şarkının sözlerini ise Mildred'in dokuz yaş küçük kız kardeşi Patty yazmıştı.
Mildred 1916'da 57 yaşında öldükten birkaç yıl sonra bestelediği  şarkı 'Happy Birthday' (Mutlu doğum günü) adı altında söylenmeye başlanacaktı.

Hill kardeşler  şarkının telif haklarını 1893 yılında almışlardı. Ancak Robert Coleman isimli biri,  şarkının bestesini kullanarak sözlerini 'Happy birthday to you' olarak değiştirdi.  Şarkı zaman içinde o kadar yayıldı ki bestecileri bile
unutuldu.
Ne zaman  şarkı doğum günü formatında Broadway'de, bir müzikalde kullanılmaya başlandı, o güne kadar sesi çıkmayan üçüncü kardeş Jessica mahkemeye başvurdu. Bestenin gerçekten kendilerine ait olduğunu ispat etti ve şarkının tüm haklarına ailesinin sahip olmasını sağladı. Bundan böyle şarkının ticari amaçla kullanıldığı her yerde Hill ailesine telif hakkı ödenmesi gerekecekti.
Bu haber tüm dünyayı  şok etti. Telefonla yarım milyon insana doğum günlerinde melodiyi dinleten tanıtım ve pazarlama  şirketleri bundan vazgeçtiler, müzikaller bu parçayı ya repertuarlarından çıkarttılar ya da şarkı şeklinde değil de düz okuma veya şiir şeklinde söylettiler.
Onlar telif hakkı ödememek için yollar ararken Dr. Patty Hill, 78 yaşında, uzun bir hastalıktan sonra ama  şarkısının dünya çapında bir doğum günü adeti olduğunu gördükten sonra öldü.
Günümüzde bu şarkının telif hakkı Warner/Chappel Müzik Şirketi'ne geçmiştir.
Ticari amaçla kullanıldığı her yerde şirkete ödeme yapma zorunluluğu vardır. Bu miktarın yılda l milyon dolara yakın olduğu tahmin edilmektedir. Doğum günü kutlayacakların bilgilerine sunulur.

Müzik notaları nasıl bulunmuştur?

Müzik notaları nasıl bulunmuştur?

Müzikteki matematiksel gizemi keşfederek yazıya dökmenin ilk temeli Pisagor (Pythagoras, M.Ö. 530-450) tarafından atılmıştır. Biz kendisini okul sıralarından o meşhur dik üçgen teoremi ile hatırlarız ama Pisagor günümüzde ulaştığımız bilim seviyesinin babasıdır. O kendi devrine kadar gelişmiş bütün çalışmaları bir disiplin altında toplamış, geometri, aritmetik,
astronomi, coğrafya, müzik ve tabiat bilgisi olarak ayrı ayrı bilim dalları yaratmıştır.

pythagoras

Pisagor bilimi, bilim için düşünüyor, bilimin uygulamaları onu ilgilendirmiyordu. Bu nedenle 'bilgi seven' anlamındaki 'filozof sözcüğünü ilk olarak o kullanmıştır.
Pisagor tüm evrenin sayılar ve aralarındaki ilişkilere göre kurulduğuna inanıyordu.
Pisagor'un müziğin içindeki matematiği bir demirci dükkanının önünden geçerken keşfettiği rivayet edilir. Demirci ustasının, demir döverken kullandığı aletlere göre değişik sesler çıkarması Pisagor'un ilgisini çekmiş, dükkanı kapattırarak ustaya çeşitli aletler kullandırmış, çıkan sesleri incelemiş ve kayıtlar almış.

Batı müziği 9. yüzyılın başına kadar notalamadan habersizdi. Eserler kulak yoluyla kuşaktan kuşağa aktarılıyor, bu arada değişime uğruyor, zamanla unutulabiliyordu. 9. yüzyılın ikinci yarısında ilk notalama sistemi ortaya çıktı.
Arezzo'lu Guido'nun (Gui d'Arezzo) notalama sisteminin seslerin yüksekliğini kesin olarak belirtmeye başlamasıyla büyük bir ilerleme kaydedildi. 11. yüzyılda notaların üzerine dizildiği beş çizgiden oluşan "porte"nin kullanılmasıyla
notaların yüksekliği (do, re, mi,....) ve süresi (birlik, ikilik, dörtlük,....) kesin biçimde belirlenebilir hale geldi.

Aslında müziğin dört parametresi vardır: Yükseklik, süre,  şiddet ve tını. 
Bunlardan ilk ikisi zamanla  genel kabul gören bir takım işaretler sayesinde kağıt üzerine dökülebilmiş,  şiddet ve tını ise notanın yanında ek kelimelerle belirtilmişler ve kısmen de yoruma açık bırakılmışlardır.
Çeşitli sesleri belirtmek ve bunların birbirlerine karışmasını önlemek için sesleri temsil eden notalara özel isimler verildi. Do, re, mi, fa, sol, la, si. İngilizce'de ve Almanca'da ise notalar harflerle gösterildi(C=do, D=re, E=mi, F=fa, G=sol, A=la,
B=si-ing.-, H=si-alm.-).

 

Nota isimlerinden 'do'nun önceki  ismi 'ut' idi. Sesli harfle başlayan bu isim, notaları sırayla söylerken tutukluk yaptırdığından 12. yüzyılda 'do' olarak değiştirildi. Almanya ve bazı ülkelerde 'ut' hala kullanılır.

Guido d'Arezzo

 

'Si' hariç diğer notaların isim babası Gui d'Arezzo'dur. Arezzo bu adları Aziz lohannes Battista ilahesindeki mısraların birinci hecelerinden alarak takmıştır.
Yedinci notanın adı uzun zaman 'B' olarak kalmış, sonradan 13. yüzyılda Sanete lohannes kelimelerinin baş harflerinden meydana gelen 'si' adını almıştır.

Notalamanın keşfi ve gelişimi müzik pratiğine olağanüstü bir gelişme ortamı yaratmıştır. Notalama, icracıyı ezberden kurtararak hem müzik parçalarının uzamasına hem de çeşitli dönemlere ve ülkelere ait notalanmış eserlerin
katılmasıyla repertuarın zenginleşmesine ve çeşitlenmesine imkan vermiştir.
Nota sayesinde bir müzisyen bilmediği bir müzik parçasını icra edebilmek için tek başına yeterli bir hale gelmiştir

Alıntı : http://www.facebook.com/notes/bisgen/muzik-notalari-nasil-bulunmustur/168586146510158

KAZIM KOYUNCU Biyografisi

KAZIM KOYUNCU Hayatı Yaşamı Biyografisi

Karadeniz müziği, Anadolu Rock, nitelikli müziğe inanlar, önemli bir ismi en verimli olabileceği dönemde yitirdi. Otuz üç yaşındaydı Koyuncu; yıllardır müziğin içinde olmasına karşın 2000'li yıllarda Gülbeyaz, Sultan Makamı gibi televizyon dizilerine yazdığı müziklerle ünlenmişti.

Karadeniz'in hırçın çocuğu diyorlardı ona; demokrasi adına atılan bir çok adımda müziğiyle, fikirleriyle yer alıyor; Fırtına Deresi'ne yapılacak santrali protestodan, insan hakları ihlallerine karşı çıkmaya kadar bir dolu etkinliğe destek veriyordu.

Müzikte de, birkaç halk müziği sanatçısının tekelinde kalmış Karadeniz bölgesinin müziğini, evrensel normlarda yayımlamayı deneyerek, önemli çıkış yapmıştı.

1972 Artvin/Hopa doğumlu Koyuncu, yirmi yaşında Dinmeyen adlı müzik grubu'na katılmış, 1993'de Mehmedali Barış Beşli ile, Lazca müzik yapmak amacıyla Şuku grubunu kurmuştu. İki arkadaş bir yıl sonra aralarına İlhan Karahan ve Metin Kalaç'ı da alarak grubun adını Zuğaşi Berepe (Denizin Çocukları) dönüştürmüş ve 1995 başında Va Mişkunan (Bilmiyoruz) albümüyle Lazca rockın ilk örneğini vermişti. Lazcayı yaşatmak amacıyla Lazca rock yapıyorlardı. Plak şirketleri ise bu soundu 'Soft Laz Rock' diye tanımlıyordu.

O günlerde grup elemanları Lazca dilinin yaşatılmasına rock yoluyla katkıda bulunmayı amaçladıklarını, rock müzikteki dinamizmle yöre insanının enerjisinin örtüştüğünü görünce heyecanlandıklarını anlatıyor, Lazca'nın rockın sert söyleyişine de uygun olduğunu belirtiyorlardı.

Dört yıl içinde Zuğaşi Berepe, kamuoyuna pek yansımasa da önemli işler yaptı ve konserlerle hedefini gerçekleştirmeye çalıştı. Bu etkinliklerden Brüksel konseri sırasında canlı kayıt edilen parçaları, kısıtlı sayıda bastırdıkları Bruxel Live (1998) adlı albümde bir araya getirdiler.

Gruptaki eleman sayısı arttıkça müzikal yapı da güçlenmişti. Kazım Koyuncu (vokal, akustik gitar), Cafer İşleyen (bass, vurmalılar, flüt), Gürsoy Tanç (elektrikli gitar), Uğurcan Sezen (klavye), Zülküfil Murat Dilek (davul), Metin Kalaç (kayıt) Lazcayı yaşatmanın yanında aşk şarkılarına katılan sert söylemli yapıtlar ve modern rock anlayışı üzerine oluşturdukları çizgiyle de kabul görmeye başlamışlardı.

Zuğaşi Berepe, Va Mişkunan albümünden dört yıl sonra İgzas (Gidiyor) adlı albümüyle bu çabayı listelere taşıdı. Yedi Lazca, bir Hemşince, bir de Türkçe sözlü parçadan oluşan albümün müzikal zenginliği, rockın çeşitli tonları arasında akıllıca gidip gelen sounduyla 1998'in en iyi yerli yapıtlarından biri oldu. Lazca'nın öne çıktığı kültürel bir misyonun yanında sıkı bir rock albümü özelliği de taşıyordu İgzas (Parçaların Türkçe anlamları kapakta verilmişti). Bu albümde Kazım Koyuncu (vokal, gitar), Cafer İşleyen (bass, vurmalılar, flüt), Gürsoy Tanç (gitar), Uğurcan Sezen (tuşlular), Zülfikil Murat Dilek (davul), Mahmut Turan (tulum), Metin Kalaç (kayıt), Mehmedali Barış Beşli'den (vokal) oluşan grubun, doğayı katledecek Çamlıhemşin'deki Fırtına Deresi'nin üzerine yapılacak santrale karşı kampanyayı desteklemesi de İgzas'ın diğer bir özelliğiydi.

Grup 2000'lerin başında dağılınca, kuruculardan Kazım Koyuncu yoluna tek başına devam etmeyi kararlaştırdı ve solo albümleri Viya (2002) ile Hayde'yi (2004) yayımladı. Anadolu Rock'a kayan soundla ürettiği müziği kısa sürede büyük ilgi görüp, yaptıkları geniş kitlelere tam ulaşmaya başlamıştı ki hastalandı Koyuncu. Akciğer kanserine yakalanmıştı.

Pes etmiyordu; tedaviyi sürdürürken Trabzonspor için marş bile yazmıştı. Ancak günden güne direnci zayıflıyordu; adına düzenlenen konsere çıkamamıştı. Sonunda 25 Haziran tarihinde ajanslardan şöyle bir başlık düştü: 'Karadeniz'in genç sesi sustu'

Kaybının yankıları
26 Haziran 2005 'te Harbiye Açık Hava Tiyatrosu'nda düzenlenen tören sonrası onbinler tarafından Hopa'ya uğurlanmış ve 27 Haziran 2005 'te doğduğu köy olan Pançol'da fındık ağaçlarının çevrelediği köy mezarlığında ebedi istirahatgahına konulmuştur. Kazım Koyuncu'nun genç yaşta kaybı, gönülden bağlı olduğu Trabzonspor'un vefakar taraftarları, Laz dilinin tanınmasına yaptığı katkılardan dolayı Laz halkı, çevre sorunları konusunda gösterdiği duyarlılığın yanı sıra alçakgönüllü, samimi ve hümanist kişiliğiyle kalbini kazandığı büyük halk kitleleri tarafından üzüntüyle karşılanmıştır.

Kişiliği

Akıllardan hiç çıkmayacak bir sözü:

“	"Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Çe" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya."	”

Çevreci kişiliği

Koyuncu, çevre sorunlarına duyarlı olmuştur. Karadeniz Sahil Yolu inşaatına karşı Rize ilinin Fındıklı ilçesinde düzenlenen eylemlere destekte bulunmuştur.





Kazım koyuncu - Hayde Video Klip ! | video.mynet.com
HAYDE
Hayde gidelum hayde
Dağa k’arayemişa
Elun nişanlisina
Ben nasil deyim hayde

Çiktum çami budadum
Endurdum yarisina
Boyle sevdami olur
Girsun yerun dibina

K’izilağaç fidani
Tepeden budanur mi
İnsan sevduği yardan
Bu k’adar utanur mi

Endum dere duzina
Aşlamayi aşladum
Sevdaluk eyi şeydur
Ben da yeni başladum

Söz ve müzik: Anonim (Rize, Pazar)
Kaynak kişi: Melek Akman
Derleyen: Gökhan Birben

GENEL KAYNAK: http://tr.wikipedia.org/wiki/K%C3%A2z%C4%B1m_Koyuncu